Over koetjes en kalfjes


10 reacties

#dezeboerinhoudtvanhaarkoeienā™„

Als ik ook weer eenmaal het ritme van bloggen te pakken heb, dan vliegen de onderwerpen me weer om de oren šŸ™‚ Op 21 januari ging een onlinecampagne van LTO Nederland van start (#boerenhoudenvandieren) om maar weer eens aan de buitenwereld “te laten zien dat we in de veehouderij hart hebben voor onze dieren en als geen ander baat hebben bij een gezonde en goed verzorgde veestapel.” Voor ons als boeren is dat vanzelfsprekend, de anti-veehouderijlobby kijkt daar anders tegenaan – en er was later die week een landbouwdebat. Omdat ik online actief ben, veelvuldig foto’s en filmpjes van onze koeien plaats op Twitter, was het een kleine moeite om hieraan mee te doen.

Gisteren kwam het vakblad Veeteelt uit, ik zat er even in te bladeren. Ik zag dat ze de laatste tweet hadden opgemerkt.Klopt hoor wat ik tweet. Als meneer de boer een vergadering heeft, pas ik op de koeien en doe de controlerondes door de stallen. Niet alleen boeren houden van dieren, ook #dezeboerinhoudtvanhaarkoeienā™„ Ik bladerde verder in het vakblad. Krijg nou wat, zie ik meneer de boer op de vergadering (was een vergadering met lunch) waarover ik berichtte! šŸ˜€Nah, ja šŸ˜€

Advertenties


4 reacties

100.000 kg melk – nr 5

Ze is momenteel onze oudste koe, Kompas Olga 800. In april wordt ze 12 jaar.In oktober kalfde ze voor de 9e keer. Ze kreeg een vaarskalfje van een vleesstier. Dat we tegenwoordig onze melkkoeien vaak (= ca. 60%) insemineren met een vleesstier is te danken aan de fosfaatwetgeving. Deze wetgeving beperkt ons in het (aan)houden van vee. Alleen van koeien waar we zeker van weten dat we daar een vaarskalf van willen houden, insemineren we met een roodbonte fokstier, de rest gaat allemaal bij een vleesstier. Deze kalfjes – mannelijk en vrouwelijk – gaan na 14 dagen naar een mesterij.Kompas Olga 800 houdt helemaal niet van aandacht, het liefst houdt ze zich onzichtbaar in de stal.
In november bereikte ze het predicaat 100.000kg koe. Hiermee is ze de 5e koe op ons bedrijf die deze productie heeft gehaald. Het bijbehorende certificaat kregen we vorige maand en dat hangt in de keuken te pronken.We zijn stagebedrijf voor MBO-leerlingen veehouderij. Vorige maand moest onze erkenning daarvoor bij SBB worden verlengd.Er kwam iemand langs en zij zag de vijf certificaten en zei: “Kijk, als je het over duurzaamheid hebt!” Nu vind ik persoonlijk het woord duurzaam(heid) een nietszeggend woord, het wordt te pas en te onpas overal op geplakt. Maar dat we zuinig zijn op onze koeien en we ze zo goed mogelijk proberen te verzorgen, dat is wel waar. We staan met liefde 24/7 voor ze klaar!


5 reacties

Dikke buik – de ontknoping

De koe met de dikke buik, Kompas Olga 894, heeft gisteravond eindelijk gekalfd.Verrassing… . We verwachtten een tweeling, het werd een flink stiertje.Ā De vader is een vleesstier – Belgisch witblauw.Gelukkig verliep het afkalven voorspoedig. Na zo’n zware dracht krijgt de moederkoe een aantal dagen extra verzorging. Ze blijft voorlopig op de kraamafdeling, ze moet eerst maar eens goed bijkomen.

Een vraag van Jetske was: “Is het niet belangrijk omdat van tevoren te bevestigen met een bijvoorbeeld een echo? Of denk ik nu teveel als zorg voor mensen?” We laten alle koeien en pinken scannen (echo) door de dierenarts (en soms door een inseminator die ervoor is opgeleid) op drachtigheid. Dat kan vanaf 30 dagen na inseminatie – een koe heeft een cyclus van 21 dagen. Ik weet niet of ze altijd letten op of kunnen zien dat het een meerling is. Ik hoorde net van meneer de boer dat er een tweeling onderweg is, dit is door de dierenarts gemeld bij het scannen.


4 reacties

Sneeuw

Voor gistermiddag was voorspeld dat het hier in de namiddag zou gaan sneeuwen. De hele middag dacht ik: “We komen er mooi voor weg, geen sneeuw te bekennen“. Rond kwart voor vier begon het en het sneeuwde door tot laat in de avond.

Jammer dat het al donker was, het was prachtig buiten. Er lag een laag van 3 – 5 cm. Het was rond het vriespunt, vanmorgen was de helft alweer gesmolten. Er zijn hier momenteel weer veel ganzen – te veel. Af en toe jaag ik ze op, al helpt dat niet veel.Spoor van een haas op het erf.Het was vanmorgen niet helder, de reeĆ«n zijn wel zichtbaar in de sneeuw.Zwanen.De Duitse windmolens van 200 m hoog zijn voor even onzichtbaar aan de horizon.Vanmiddag scheen de zon: het mooiste winterweer.En dan nog even dit: er liggen nog een aantal onbeantwoorde vragen uit eerdere blogs op me te wachten, ik weet het… .


4 reacties

Dikke buik

Twee dagen geleden was ze uitgerekend, onze Kompas Olga 894 – ze is ruim acht jaar oud. Ze is als een tonnetje zo rond. We verwachten dat ze een tweeling krijgt, alles wijst daarop.

Ze eet nauwelijks meer, er kan niets meer bij.Ik hoop voor haar dat het snel achter de rug is, want het is zwaar, twee kalveren in je buik.


5 reacties

Hoop doet leven; kerkuilen

We hebben jarenlang een kerkuilenpaar op ons melkveebedrijf gehad. Ze broedden bij ons in de schuur en verbleven (roestten) overdag in de schuur van de overburen, tot een aantal jaar geleden een van het paar dood was. De achterblijver heeft in de baltsperiode – dat begint heel vroeg in het jaar – maandenlang ’s avonds vol overgave geroepen, dat was aandoenlijk om te horen, zo sneu. Het is de overblijvende kerkuil niet gelukt om een nieuwe partner te lokken. Sindsdien zijn bij ons geen broedgevallen meer. Heel af en toe horen we het geluid van een kerkuil – ze zitten hier vast nog ergens in de buurt, maar waar?? – en vorige week zag meneer de boer een uil over het erf vliegen. Toen we hadden ontdekt dat hier een paartje zat te broeden, hebben we de kerkuilenwerkgroep ingeseind. Heel trouw komt er ieder jaar iemand van de werkgroep langs om te informeren hoeveel jongen er zijn. We kregen een nestkast, maar die hebben we nooit gebruikt, omdat het paartje een nestplek in de nok van een schuur had gevonden. Dat wilden we niet verstoren. De functie van deze schuur is inmiddels gewijzigd en niet meer geschikt voor een kerkuilenpaar. Daarom hebben we een paar jaar geleden de nestkast in de schuur aan de overkant gehangen.Vorige week zag ik dat er bij de kast activiteit valt te bespeuren. Er liggen uitwerpselen en verse uilenballen vlak onder de nestkast.Hoop (=uitwerpselen van de kerkuil) doet leven! We zijn heel benieuwd of er inderdaad weer een kerkuilenpaar in de nestkast gaat broeden.


2 reacties

Bentheimerblok

Naar aanleiding van de vorige blog – Koedijkje; Monument van het jaar 2018 – blijf ik nog even in de stad. De stad heeft een rijke geschiedenis. Het was ooit een garnizoensstad: ‘Herinnering aan Coevorden als garnizoensstad‘. Hier en daar zijn nog sporen uit dat verleden in de stad behouden, zoals het Arsenaal:Op de plattegrond van de vestingstad:In 1607 had Coevorden 12 garnizoenen met 1600 man. In veel garnizoenssteden werden de soldaten bij particulieren ondergebracht, maar bij deze aantallen was het begrijpelijk dat in veel vestingsteden kazernes werden gebouwd. De kazernes in Coevorden waren lange rechte gebouwen die langs de randen van de stedelijke bebouwing werden gebouwd.” Dit lees ik op: Het Bentheimerblok. Het Bentheimerblok is een restant van zo’n kazerne, en wel de kapiteinswoning. Ik liep er afgelopen zaterdag langs.Het pand is in 2015 gerestaureerd door de woningbouwvereniging en bevat drie wooneenheden. Ik verwacht dat dit pand ook een keer het predicaat ‘Monument van het jaar‘ krijgt.