Over koetjes en kalfjes


2 reacties

Optrekkende mist

Gisteren had ik op internet een waarneming gezien van een mistboog. Zelf een mistboog zien staat op mijn verlanglijstje. En hoewel de condities voor een mistboog vanmorgen aanwezig waren – optrekkende mist en zonlicht – geen mistboog te zien – de mistboog had kunnen ontstaan in het midden van onderstaande foto.Een leeg landschap.Wat er wel te zien en te horen was: ganzen, heel veel ganzen – veel te veel.

Twentse pinken in een Drentse wei.Toen trok de mist langzaam op en weg was de zondagse sprookjeswereld.

Advertenties


4 reacties

E.

E. Ja, wie is E.? E. is een van onze vaste inseminatoren van CRV. Afgelopen voorjaar was hij 40 jaar in dienst. Hij heeft tijdens z’n loopbaan ontelbaar veel koeien geïnsemineerd. Vandaag was zijn laatste officiële werkdag. Hij hangt de inseminatiepipet aan de wilgen en gaat genieten van zijn pensioen. Ik kon altijd ruiken als hij dienst had… – ik ken hem niet zonder sigaartje 🙂 De laatste tijd sprak ik hem weinig – hij was al veel vrij -, daarom heb ik hem niet persoonlijk kunnen bedanken. Omdat hij een van de vaste trouwe lezers van mijn weblog is, doe ik dat via deze weg. E., ook namens meneer de boer bedankt voor je inzet, we hebben je werk altijd gewaardeerd! Geniet samen van de tijd die voor jullie ligt en steek zo af en toe een geurig sigaartje op! (Afbeelding via).


9 reacties

Uit het blogritme

“Hé, ik bemoei me er even mee.”“De deurpost en deur kunnen wel een lik verf gebruiken!”“Wij hebben met onze ruwe tongen de boel alvast geschuurd.”“Handig toch, een stal vol hulpjes?!Als ik eenmaal uit het blogritme ben, vind ik het lastig om de draad weer op te pakken. Afgelopen maanden was ik meer actief op twitter, dat heb ik op een lager pitje gezet. Intussen is op de boerderij van alles gebeurd. Er zijn kalfjes geboren, koeien weggegaan.

We hebben voor de derde keer gras ingekuild. Het is een lasagnekuil: een laagje natuurbeheergras, een laagje nieuw ingezaaid gras met rode klaver en gerst, aangevuld met de derde snede gras.

Een deel van het natuurbeheergras is gehooid.

Verschillende weidevogels zijn weer vertrokken – grutto en wulp. Een paar weken geleden liep een kievit met 2 pulletjes te foerageren in het gemaaide grasland, dat is vrij laat.Haas op de kuilbult.Twee reebruine ogen in het aardappelveld.Dit zijn de afgelopen maanden in het kort – zeer kort 🙂


9 reacties

Landschapspijn

Mensen die lijden aan ‘landschapspijn‘ raad ik aan om een bezoek te brengen aan het platteland. De pinkster- en paardenbloemen bloeien momenteel volop.Overal kruidenrijke graslanden. Of krijgt dit het stempel ‘monocultuur van pinksterbloemen’?Het landschap is veranderd in de loop der jaren en blijft veranderen – o.a. door de aanleg van nieuwe woonwijken en industriegebieden, aanleg van wegen, plaatsen van windmolens/zonneparken en ook door de schaalvergroting in de landbouw. Landbouwgrond is in Nederland te duur om er uitsluitend ‘natuur’ op te verbouwen.Op ons bedrijf hebben we dit jaar 5 ha grasland met uitgestelde maaidatum – 15 juni – voor de weidevogels. Eind maart zijn deze graslanden bemest met ruige mest.

Het wil alleen niet zeggen dat weidevogels ook in voor hun bestemde weilanden gaan nestelen. Kieviten nestelen op ons bedrijf bij voorkeur op bouwland.Wij zijn geen vogelaars, we kunnen niet zonder onze nestmarkeerders. De mannen hebben bij een van de kievitsnesten een bewegingscamera geplaatst om te kijken naar eventuele predators.Mensen die vinden dat er (te) weinig weidevogels zijn door de landbouw, raad ik aan om nestmarkeerder te worden: het is zo makkelijk roepen vanaf de zijlijn. Vanmorgen zag ik de eerste jonge kievit – net uit het ei – in een van de gemarkeerde nesten. Hier doen we het allemaal voor.


5 reacties

Palmpasen

Onderweg naar de jaarlijkse Palmpasenoptocht (start 11.30 uur) in het dorp. Het is stralend lenteweer.De optocht wordt georganiseerd door de Stichting Volksvermaken. Verzamelen bij de dorpskerk.M.m.v. het harmonieorkest Volharding.De Palmhaan.

De optocht maakt een klein rondje door het dorp. Na een half uur is het feest weer voorbij.


9 reacties

Kompas Olga 755

Vorig jaar besteedde ik een blog aan haar: In de schijnwerpers: Kompas Olga 755. Ze had toen de levensproductiemijlpaal van 100.000 kg bereikt.Ik sprak destijds de hoop uit dat ze drachtig zou worden, want dan mocht ze nog een poosje blijven. Ze is vijf maal geïnsemineerd en ze werd jammer genoeg niet drachtig. Haar melkproductie ging langzaam achteruit. Het voer zette ze steeds minder om in melk en steeds meer in vlees. Op een dag was ze slachtrijp. Als jonge koe was ze heel afstandelijk. Je mocht niet te dicht in haar buurt komen, want dan liep ze weg. In de loop der jaren heb ik stukje bij beetje haar vertrouwen gewonnen. Ze liep niet meer voor me weg. Ze was een aantal maanden onze oudste koe. Op onderstaand filmpje daagt een jongere koe haar uit bij de waterbak. Ze laat zien wie de baas is.

Ze wilde nooit op de foto, ze keek altijd stoïcijns de andere kant op. Hier ligt ze lekker te herkauwen.

Na heel, heel veel pogingen lukte het eindelijk: oogcontact.De laatste dag dat ze bij ons was, ging ik ’s avonds naar de stal en zocht haar op. Twee koeien hielden achter haar de wacht.Ze keken nieuwsgierig toe wat ik deed. De linker koe is Kompas Olga 907, een van haar drie dochters die we nog hebben.Ik bedankte haar voor haar harde werken voor ons. Haar levensproductie: 103.593 kg melk met 4.25% vet en 3.28% eiwit. Een week later gingen er nog twee oude koeien weg 😦 . (Wordt vervolgd).