Over koetjes en kalfjes


8 reacties

#dezeboerinhoudtvanhaarkoeien♥

Als ik ook weer eenmaal het ritme van bloggen te pakken heb, dan vliegen de onderwerpen me weer om de oren 🙂 Op 21 januari ging een onlinecampagne van LTO Nederland van start (#boerenhoudenvandieren) om maar weer eens aan de buitenwereld “te laten zien dat we in de veehouderij hart hebben voor onze dieren en als geen ander baat hebben bij een gezonde en goed verzorgde veestapel.” Voor ons als boeren is dat vanzelfsprekend, de anti-veehouderijlobby kijkt daar anders tegenaan – en er was later die week een landbouwdebat. Omdat ik online actief ben, veelvuldig foto’s en filmpjes van onze koeien plaats op Twitter, was het een kleine moeite om hieraan mee te doen.

Gisteren kwam het vakblad Veeteelt uit, ik zat er even in te bladeren. Ik zag dat ze de laatste tweet hadden opgemerkt.Klopt hoor wat ik tweet. Als meneer de boer een vergadering heeft, pas ik op de koeien en doe de controlerondes door de stallen. Niet alleen boeren houden van dieren, ook #dezeboerinhoudtvanhaarkoeien♥ Ik bladerde verder in het vakblad. Krijg nou wat, zie ik meneer de boer op de vergadering (was een vergadering met lunch) waarover ik berichtte! 😀Nah, ja 😀

Advertenties


4 reacties

100.000 kg melk – nr 5

Ze is momenteel onze oudste koe, Kompas Olga 800. In april wordt ze 12 jaar.In oktober kalfde ze voor de 9e keer. Ze kreeg een vaarskalfje van een vleesstier. Dat we tegenwoordig onze melkkoeien vaak (= ca. 60%) insemineren met een vleesstier is te danken aan de fosfaatwetgeving. Deze wetgeving beperkt ons in het (aan)houden van vee. Alleen van koeien waar we zeker van weten dat we daar een vaarskalf van willen houden, insemineren we met een roodbonte fokstier, de rest gaat allemaal bij een vleesstier. Deze kalfjes – mannelijk en vrouwelijk – gaan na 14 dagen naar een mesterij.Kompas Olga 800 houdt helemaal niet van aandacht, het liefst houdt ze zich onzichtbaar in de stal.
In november bereikte ze het predicaat 100.000kg koe. Hiermee is ze de 5e koe op ons bedrijf die deze productie heeft gehaald. Het bijbehorende certificaat kregen we vorige maand en dat hangt in de keuken te pronken.We zijn stagebedrijf voor MBO-leerlingen veehouderij. Vorige maand moest onze erkenning daarvoor bij SBB worden verlengd.Er kwam iemand langs en zij zag de vijf certificaten en zei: “Kijk, als je het over duurzaamheid hebt!” Nu vind ik persoonlijk het woord duurzaam(heid) een nietszeggend woord, het wordt te pas en te onpas overal op geplakt. Maar dat we zuinig zijn op onze koeien en we ze zo goed mogelijk proberen te verzorgen, dat is wel waar. We staan met liefde 24/7 voor ze klaar!


5 reacties

Dikke buik – de ontknoping

De koe met de dikke buik, Kompas Olga 894, heeft gisteravond eindelijk gekalfd.Verrassing… . We verwachtten een tweeling, het werd een flink stiertje. De vader is een vleesstier – Belgisch witblauw.Gelukkig verliep het afkalven voorspoedig. Na zo’n zware dracht krijgt de moederkoe een aantal dagen extra verzorging. Ze blijft voorlopig op de kraamafdeling, ze moet eerst maar eens goed bijkomen.

Een vraag van Jetske was: “Is het niet belangrijk omdat van tevoren te bevestigen met een bijvoorbeeld een echo? Of denk ik nu teveel als zorg voor mensen?” We laten alle koeien en pinken scannen (echo) door de dierenarts (en soms door een inseminator die ervoor is opgeleid) op drachtigheid. Dat kan vanaf 30 dagen na inseminatie – een koe heeft een cyclus van 21 dagen. Ik weet niet of ze altijd letten op of kunnen zien dat het een meerling is. Ik hoorde net van meneer de boer dat er een tweeling onderweg is, dit is door de dierenarts gemeld bij het scannen.


4 reacties

Dikke buik

Twee dagen geleden was ze uitgerekend, onze Kompas Olga 894 – ze is ruim acht jaar oud. Ze is als een tonnetje zo rond. We verwachten dat ze een tweeling krijgt, alles wijst daarop.

Ze eet nauwelijks meer, er kan niets meer bij.Ik hoop voor haar dat het snel achter de rug is, want het is zwaar, twee kalveren in je buik.


12 reacties

“Dag Hendrika en meneer de boer!”

Dag Hendrika en meneer de boer!“, zei gistermiddag een onverwachte bezoeker. Hè? Hé? Ho? Huh…? Ha wat leuk, bezoeker is een lezer van mijn weblog! 😀 Ik sta er nooit zo bij stil dat mijn weblog ook gelezen wordt. Ik ervaar het altijd als heel bijzonder als ik hoor dat iemand mijn schrijfsels leest, ik heb namelijk geen idee wie mijn lezers zijn. Bezoeker dacht, het is hier al een tijdje rustig op dit weblog, ik zal Hendrika eens voorzien van wat onderwerpen 😉 Ik ben tegenwoordig vooral actief op twitter, dat werkt voor mij iets sneller dan bloggen, maar niet iedereen ‘zit’ op twitter.

Voor meneer de boer melkveehouder werd, heeft hij in de veeverbetering gewerkt. Bezoeker ook, alleen voor een andere organisatie en af en toe kruisten hun wegen. Vrijwel alle veeverbeteringsorganisaties van ooit zijn gefuseerd in het huidige CRV. Bezoeker had een paar voor ons bijzondere documenten meegenomen, documenten uit de tijd dat mijn schoonvader melkveehouder en fanatiek stieren- en koeienfokker was – dat laatste vooral in die volgorde. Dit is een officieel certificaat van inschrijving in het stamboek van de ki-stier Bertus, geboren op 20 augustus 1965. 53 jaar geleden: wat een andere tijd was dat! De stieren en koeien hadden nog geen gele oormerken: hun vlekkenpatroon werd – als kalf – handmatig geschetst.Dit is eenzelfde certificaat van de door mijn schoonvader gefokte ki-stier Tilda’s Maurits 2 – geboren op 26 januari 1962.
Binnenin deze certificaten staat de complete afstamming van de stier – een groot formulier, bijna A2-formaat. Alles handmatig geschreven!Bezoeker had ook een ki-krantje meegenomen – een jubileumeditie – met daarin de geschiedenis van KI IJsselstreek 1951-1976. Daarin vond ik een foto van Tilda’s Maurits 2,en een dochtergroep van hem.Wat opvalt: de jubileumuitgave is gedrukt in zwart-wit, het rode vlekkenpatroon van alle dieren is ingekleurd. Dit allemaal is een stuk boerencultuur wat compleet is verdwenen. We leven in de landbouwsector van nu in zo’n andere tijd. Ook al heb ik bovenstaande tijd niet meegemaakt, ik werd er een beetje weemoedig van. Onderstaande foto mag niet ontbreken, want wat is het boerenleven zonder boerinnen?!! Het is de preferentschapskeuring – een belangrijk predicaat voor een ki-stier in die tijd, het predicaat bestaat niet meer – van de stier Kasimir. Boerinnen mogen de dochters van deze stier leiden. De boerinnen zijn uniform gekleed: ze dragen allemaal een tuinbroekoverall. Het was een familiegebeuren.HT: bedankt voor je bezoek en de interessante documenten met boerengeschiedenis en een mooi stuk familiegeschiedenis! We hebben gisteravond heel wat herinneringen opgehaald.


5 reacties

GVE

Het was niet mijn bedoeling om een vervolgblog over onze pink Kompas Olga 1070 uit de voorgaande blog ‘Low-key’ te maken. Ze past alleen wel goed in mijn vervolgverhaal dat begon met ‘Proloog‘ en dat zal gaan over de vermeende kalverfraude.Na het vervallen van het melkquotum per 1 april 2015 waren veel melkveehouders al in een eerder stadium begonnen met uitbreidingsplannen om meer koeien te gaan melken. Er was geen regelgeving die dat belette. Al die extra melkkoeien produceren ook mest en het bleek al gauw dat we in Nederland meer mest (fosfaat) produceerden dan volgens de Europese regelgeving mag. Toenmalig staatssecretaris Dijksma greep in. In 2017 hadden we vanaf 1 maart t/m 31 december daarom te maken met de Regeling fosfaatreductieplan. Elk melkveebedrijf dat in dieraantallen was gegroeid moest vorig jaar het aantal vrouwelijke runderen – gefaseerd – terugbrengen naar het aantal geregistreerde runderen op 2 juli 2015 – stiertjes telden niet mee, normaliter gaat een stiertje na 2 weken naar een mesterij. Hoe je de vermindering tot stand bracht mocht je zelf weten. In melkkoeien verminderen betekent minder inkomsten uit melk, verminderen in jongvee betekent minder mogelijkheden in selectie en vervanging. Het was schipperen.

In deze regeling werd gewerkt met GVE – grootvee eenheid. Een volwassen koe is 1 GVE, een pink > 1 jaar is 0,53 GVE, een kalf  < 1 jaar is 0,23 GVE. Zo kun je je veestapel omrekenen in GVE’s. In de blog ‘Low-key‘ was Kompas Olga 1070 een pink = 0,53 GVE. De volgende dag kreeg ze een kalf, toen was ze 1 GVE.In het echt kreeg ze een stierkalfje, maar stel dat het een vaarskalfje was, dan was het kalfje 0,23 GVE.Van pink (0,53 GVE) naar koe (1 GVE) is een toename van 0,47 GVE + 1 vaarskalf (0,23 GVE) = een toename van totaal 0,7 GVE. In de vermeende kalverfraude werd verondersteld dat veel veehouders een pink die kalfde niet als gekalfd in het i&r-systeem registreerden en het kalf van de pink toeschreven aan een andere koe die rond diezelfde tijd kalfde, zodat die koe op papier een meerling kreeg – dat scheelde op papier 0,47 GVE. Er werd namelijk in het i&r-systeem geconstateerd dat er veel vrouwelijke dieren ouder dan 27 maanden waren die als niet-gekalfd stonden geregistreerd en er werd een toename aan meerlingen waargenomen. (Wordt vervolgd).


6 reacties

Low-key

In een low-keyfoto overheersen de donkere tonen. Ik was geïnspireerd door een foto bij een artikel in een bijlage van de Volkskrant van afgelopen zaterdag (foto: Adri Mouthaan). Dit is niet zozeer low-key, de sfeer spreekt me erg aan. Ik vind de foto met het roodbonte kalf net een schilderij. Op zondag publiceer ik – meestal – op twitter een foto of kort filmpje onder de hashtag zondagskoeien (#zondagskoeien) en voor vandaag had ik nog niets. Ik liep met de camera door de stal toen mijn oog op onze pink Kompas Olga 1070 viel. Haar moeder is een roodbonte koe, deze kleuraftekening heeft ze van haar vader, de Brown Swiss-stier Vigor. De kleur van Brown Swiss is dominant over rood- en zwartbont.Het (zon)licht viel precies goed. De foto’s zijn sterk onderbelicht en daardoor krijg je dit effect.Binnenkort ga ik verder met m’n vervolgverhaal. Dit is even tussendoor. Eerst bijkomen van de koude week, brrr.