Over koetjes en kalfjes


12 reacties

“Dag Hendrika en meneer de boer!”

Dag Hendrika en meneer de boer!“, zei gistermiddag een onverwachte bezoeker. Hè? Hé? Ho? Huh…? Ha wat leuk, bezoeker is een lezer van mijn weblog! 😀 Ik sta er nooit zo bij stil dat mijn weblog ook gelezen wordt. Ik ervaar het altijd als heel bijzonder als ik hoor dat iemand mijn schrijfsels leest, ik heb namelijk geen idee wie mijn lezers zijn. Bezoeker dacht, het is hier al een tijdje rustig op dit weblog, ik zal Hendrika eens voorzien van wat onderwerpen 😉 Ik ben tegenwoordig vooral actief op twitter, dat werkt voor mij iets sneller dan bloggen, maar niet iedereen ‘zit’ op twitter.

Voor meneer de boer melkveehouder werd, heeft hij in de veeverbetering gewerkt. Bezoeker ook, alleen voor een andere organisatie en af en toe kruisten hun wegen. Vrijwel alle veeverbeteringsorganisaties van ooit zijn gefuseerd in het huidige CRV. Bezoeker had een paar voor ons bijzondere documenten meegenomen, documenten uit de tijd dat mijn schoonvader melkveehouder en fanatiek stieren- en koeienfokker was – dat laatste vooral in die volgorde. Dit is een officieel certificaat van inschrijving in het stamboek van de ki-stier Bertus, geboren op 20 augustus 1965. 53 jaar geleden: wat een andere tijd was dat! De stieren en koeien hadden nog geen gele oormerken: hun vlekkenpatroon werd – als kalf – handmatig geschetst.Dit is eenzelfde certificaat van de door mijn schoonvader gefokte ki-stier Tilda’s Maurits 2 – geboren op 26 januari 1962.
Binnenin deze certificaten staat de complete afstamming van de stier – een groot formulier, bijna A2-formaat. Alles handmatig geschreven!Bezoeker had ook een ki-krantje meegenomen – een jubileumeditie – met daarin de geschiedenis van KI IJsselstreek 1951-1976. Daarin vond ik een foto van Tilda’s Maurits 2,en een dochtergroep van hem.Wat opvalt: de jubileumuitgave is gedrukt in zwart-wit, het rode vlekkenpatroon van alle dieren is ingekleurd. Dit allemaal is een stuk boerencultuur wat compleet is verdwenen. We leven in de landbouwsector van nu in zo’n andere tijd. Ook al heb ik bovenstaande tijd niet meegemaakt, ik werd er een beetje weemoedig van. Onderstaande foto mag niet ontbreken, want wat is het boerenleven zonder boerinnen?!! Het is de preferentschapskeuring – een belangrijk predicaat voor een ki-stier in die tijd, het predicaat bestaat niet meer – van de stier Kasimir. Boerinnen mogen de dochters van deze stier leiden. De boerinnen zijn uniform gekleed: ze dragen allemaal een tuinbroekoverall. Het was een familiegebeuren.HT: bedankt voor je bezoek en de interessante documenten met boerengeschiedenis en een mooi stuk familiegeschiedenis! We hebben gisteravond heel wat herinneringen opgehaald.

Advertenties


5 reacties

GVE

Het was niet mijn bedoeling om een vervolgblog over onze pink Kompas Olga 1070 uit de voorgaande blog ‘Low-key’ te maken. Ze past alleen wel goed in mijn vervolgverhaal dat begon met ‘Proloog‘ en dat zal gaan over de vermeende kalverfraude.Na het vervallen van het melkquotum per 1 april 2015 waren veel melkveehouders al in een eerder stadium begonnen met uitbreidingsplannen om meer koeien te gaan melken. Er was geen regelgeving die dat belette. Al die extra melkkoeien produceren ook mest en het bleek al gauw dat we in Nederland meer mest (fosfaat) produceerden dan volgens de Europese regelgeving mag. Toenmalig staatssecretaris Dijksma greep in. In 2017 hadden we vanaf 1 maart t/m 31 december daarom te maken met de Regeling fosfaatreductieplan. Elk melkveebedrijf dat in dieraantallen was gegroeid moest vorig jaar het aantal vrouwelijke runderen – gefaseerd – terugbrengen naar het aantal geregistreerde runderen op 2 juli 2015 – stiertjes telden niet mee, normaliter gaat een stiertje na 2 weken naar een mesterij. Hoe je de vermindering tot stand bracht mocht je zelf weten. In melkkoeien verminderen betekent minder inkomsten uit melk, verminderen in jongvee betekent minder mogelijkheden in selectie en vervanging. Het was schipperen.

In deze regeling werd gewerkt met GVE – grootvee eenheid. Een volwassen koe is 1 GVE, een pink > 1 jaar is 0,53 GVE, een kalf  < 1 jaar is 0,23 GVE. Zo kun je je veestapel omrekenen in GVE’s. In de blog ‘Low-key‘ was Kompas Olga 1070 een pink = 0,53 GVE. De volgende dag kreeg ze een kalf, toen was ze 1 GVE.In het echt kreeg ze een stierkalfje, maar stel dat het een vaarskalfje was, dan was het kalfje 0,23 GVE.Van pink (0,53 GVE) naar koe (1 GVE) is een toename van 0,47 GVE + 1 vaarskalf (0,23 GVE) = een toename van totaal 0,7 GVE. In de vermeende kalverfraude werd verondersteld dat veel veehouders een pink die kalfde niet als gekalfd in het i&r-systeem registreerden en het kalf van de pink toeschreven aan een andere koe die rond diezelfde tijd kalfde, zodat die koe op papier een meerling kreeg – dat scheelde op papier 0,47 GVE. Er werd namelijk in het i&r-systeem geconstateerd dat er veel vrouwelijke dieren ouder dan 27 maanden waren die als niet-gekalfd stonden geregistreerd en er werd een toename aan meerlingen waargenomen. (Wordt vervolgd).


6 reacties

Low-key

In een low-keyfoto overheersen de donkere tonen. Ik was geïnspireerd door een foto bij een artikel in een bijlage van de Volkskrant van afgelopen zaterdag (foto: Adri Mouthaan). Dit is niet zozeer low-key, de sfeer spreekt me erg aan. Ik vind de foto met het roodbonte kalf net een schilderij. Op zondag publiceer ik – meestal – op twitter een foto of kort filmpje onder de hashtag zondagskoeien (#zondagskoeien) en voor vandaag had ik nog niets. Ik liep met de camera door de stal toen mijn oog op onze pink Kompas Olga 1070 viel. Haar moeder is een roodbonte koe, deze kleuraftekening heeft ze van haar vader, de Brown Swiss-stier Vigor. De kleur van Brown Swiss is dominant over rood- en zwartbont.Het (zon)licht viel precies goed. De foto’s zijn sterk onderbelicht en daardoor krijg je dit effect.Binnenkort ga ik verder met m’n vervolgverhaal. Dit is even tussendoor. Eerst bijkomen van de koude week, brrr.


6 reacties

Proloog

Als Nederlands burger sta je ingeschreven bij de burgerlijke stand in de gemeente waar je woont, dat heet tegenwoordig Basisregistratie Personen (BRP). Je hebt ook een uniek nummer: het burgerservicenummer (BSN). Bij runderen hebben we een vergelijkbaar systeem: het i&r-systeem (identificatie en registratie). De RVO (Rijksdienst voor ondernemend Nederland; RVO is onderdeel van het ministerie van Economische Zaken en Klimaat) is beheerder van het i&r-systeem, als veehouder ben je verantwoordelijk voor het aanleveren van de juiste gegevens. Er zijn verschillende soorten meldingen die je doorgeeft in het i&r-systeem: geboorte, aan- en afvoer van dieren, slacht.

Een kalf krijgt bij de geboorte een uniek levensnummer – ik schreef er ooit eerder een blog overHet levensnummer staat vermeld op de verplichte gele oornummers. Tegenwoordig doen we de geboortemelding via een invulscherm van het managementsysteem van de melkrobot.Ons managementsysteem heeft een koppeling met het i&r-systeem via de procescomputer CRV I&R. De volgende dag krijgen we een terugkoppeling van de geboortemelding. Een heel enkele keer gaat een dier dood of soms moeten we een dier laten euthanaseren. Pas geleden hadden we bijvoorbeeld een koe met hartfalen, die diagnose hadden we nog nooit eerder bij een koe gehad. De koe is geëuthanaseerd. Een dode koe meld je rechtstreeks af bij destructiebedrijf Rendac. Rendac komt dan de volgende dag het dode dier ophalen. Soms is een kalf bij de geboorte dood. Een doodgeboren kalf krijgt geen oornummer. Je geeft het dode kalf op bij het destructiebedrijf, met vermelding van het levensnummer van de moeder. “Als u een kadaver laat ophalen door Rendac, dan meldt Rendac het dier af in I&R.“, volgens de site van RVO. (Wordt vervolgd).


3 reacties

Volg de boer(in)

Achter de schermen van dit weblog kan ik zien hoe bezoekers op mijn weblog terechtkomen. Wees gerust, ik kan niet zien wie het zijn, wel waar mijn weblog gelinkt is. Dat kan bijvoorbeeld via twitter of facebook zijn, of via andermans/-vrouws blog, meestal is het via de zoekmachine van Google. Wie mijn weblog via een feedreader of een mailbericht leest, dat verkeer kan ik ook niet zien. Een maand geleden zag ik een niet-gebruikelijke link ertussen staan. Ik klikte op deze link en kwam op een nieuwsbrief terecht. Ik las de nieuwsbrief vluchtig door en stuitte op het hoofdstuk ‘Follow the farmer‘.Hoe bijzonder is het om dan je eigen weblog tegen te komen? Heel bijzonder!Ons bedrijf komt van oorsprong uit Salland (IJsselstreek) – vandaar onze voorliefde voor ♥roodbonte♥ koeien, we wonen echter al geruime tijd met onze koeien in Drenthe.

In de nieuwsbrief stond een mailadres. Ik dacht ik geef even door dat ik niet blog vanuit Salland, maar vanuit Drenthe, met de gedachte dat ze dit nog aan konden passen in de tekst. Dit mailbericht kreeg een staartje. Ik had al snel telefonisch contact met de desbetreffende medewerker. Deze vroeg hoe ik op de interne(!) nieuwsbrief terecht was gekomen. Ik legde het uit. Een paar dagen later had ik mailcontact met de beveiligingsafdeling van deze organisatie. Ik ben niet zo computertechnisch onderlegd, maar vlgs mij kwam het doordat de nieuwsbrief op een http-adres stond en niet op een https. Het is inmiddels opgelost.Om terug te komen op ‘Follow the farmer‘. Er zijn heel veel agrariërs actief op de diverse sociale media, te veel om op te noemen. Zelf vind ik het interessant om op twitter @boerburgertweet te volgen: op dit account twittert – bijna – iedere week een andere agrariër (m/v), alle sectoren komen voorbij – kippen, varkens, koeien, vissen, akkerbouw, biologisch, regulier etc.. Dit account is ook te volgen op facebook, maar daar ‘zit’ ik niet op. Kortom, wil je weten waar je voedsel vandaan komt: volg de boer(in) 🙂


Pissed off

Doorgaans gaat mijn blog over koetjes en kalfjes en mijn mening over bepaalde actuele zaken doet er op mijn blog niet toe. Een paar dagen na mijn blog over de tweeling Roosje 1130 en Roosje 1131 kwam in het nieuws dat er in de melkveehouderij op grote schaal is gefraudeerd met de registratie van kalveren – er zijn meer dan gebruikelijk meerlingen geregistreerd.De schaal waarop fraude is gepleegd kon ik niet – en kan ik nog steeds niet – geloven. Ik was verbluft, verbijsterd, geschokt, teleurgesteld, boos. Ik hoop snel dat er duidelijkheid komt, want de hele sector wordt er nu op aangekeken. Ik kan de sector voorlopig ook niet meer verdedigen. Maar hoe geloofwaardig ben ikzelf met mijn blog over de tweeling? Het vraagt om een uitleg van mijn kant. Wij doen mee aan het koeienfokkerijprogramma ‘Fokken op maat‘. Van elk vrouwelijk kalf wordt na de geboorteregistratie een haarmonster genomen en dat wordt onderzocht op genetische eigenschappen. De genetische aanleg van ki-stieren is ook bekend en met deze gegevens maakt meneer de boer een keus welk combinatie hij maakt – welke pink/koe bij welke stier – als hij een dier insemineert of door de ki-organisatie laat insemineren. Als de afstamming van een kalf niet klopt van moeders- of vaderskant, komt dat bij dit genetisch onderzoek tevoorschijn. De tweeling is in onderzoek en over een paar weken krijgen we de uitslag. Dan weten we 100% zeker dat het een echte tweeling is. Ik twijfel er niet aan.


11 reacties

Twee Roosjes

Afgelopen maandag kalfde onze koe Broekhuizen Roza 456. Onze stalnaam is Kompas, zij heeft de stalnaam Broekhuizen: ze is niet op ons bedrijf geboren. Over haar komst op ons bedrijf schreef ik in februari 2016 de blog ‘Moord en brand‘.Ze kreeg tot onze grote verrassing een tweeling (vader is de stier Carnival), daar hadden we niet op gerekend. Het zijn twee hele grappige kalfjes♥♥  We hebben ze Kompas Roosje 1130 en Kompas Roosje 1131 genoemd. De twee onderstaande foto’s zijn gemaakt met een smartphone, dat is wel te zien aan de kwaliteit 😦Deze koeienstam – Broekhuizen Roza – komt uit Dalfsen. Het verhaal en een afbeelding (uit de jaren dertig vorige eeuw) van deze boerderij vind je onder deze link. Het huidige bedrijf De Broekhuizen is een modern melkveehouderijbedrijf; het kwam op mijn weblog in mei 2010 voorbij: ‘Campina Open Boerderijdag’. Een oom van de huidige eigenaar vertrok in 1959 naar een pachtbedrijf in Zwolle – je leest zijn levensverhaal op Vooruitboeren. Hij nam een aantal Roza’s mee, de nakomelingen noemde hij Roosje. Zo komen wij op de naam Roosje. Ik had een foto van de Roosjes op mijn twitteraccount gezet. Ik vind bloggen veel leuker dan twitteren, bloggen kost alleen veel meer tijd. Twitteren vind ik in z’n algemeenheid heel vluchtig en oppervlakkig. Mijn bereik op Twitter is echter veel groter dan op mijn weblog: van onderstaande cijfers kan ik op mijn weblog alleen maar dromen.