Over koetjes en kalfjes


5 reacties

Hoop doet leven; kerkuilen

We hebben jarenlang een kerkuilenpaar op ons melkveebedrijf gehad. Ze broedden bij ons in de schuur en verbleven (roestten) overdag in de schuur van de overburen, tot een aantal jaar geleden een van het paar dood was. De achterblijver heeft in de baltsperiode – dat begint heel vroeg in het jaar – maandenlang ’s avonds vol overgave geroepen, dat was aandoenlijk om te horen, zo sneu. Het is de overblijvende kerkuil niet gelukt om een nieuwe partner te lokken. Sindsdien zijn bij ons geen broedgevallen meer. Heel af en toe horen we het geluid van een kerkuil – ze zitten hier vast nog ergens in de buurt, maar waar?? – en vorige week zag meneer de boer een uil over het erf vliegen. Toen we hadden ontdekt dat hier een paartje zat te broeden, hebben we de kerkuilenwerkgroep ingeseind. Heel trouw komt er ieder jaar iemand van de werkgroep langs om te informeren hoeveel jongen er zijn. We kregen een nestkast, maar die hebben we nooit gebruikt, omdat het paartje een nestplek in de nok van een schuur had gevonden. Dat wilden we niet verstoren. De functie van deze schuur is inmiddels gewijzigd en niet meer geschikt voor een kerkuilenpaar. Daarom hebben we een paar jaar geleden de nestkast in de schuur aan de overkant gehangen.Vorige week zag ik dat er bij de kast activiteit valt te bespeuren. Er liggen uitwerpselen en verse uilenballen vlak onder de nestkast.Hoop (=uitwerpselen van de kerkuil) doet leven! We zijn heel benieuwd of er inderdaad weer een kerkuilenpaar in de nestkast gaat broeden.


15 reacties

Uilskuiken

kerkuil Tyto albakerkuil Tyto alba (1)Vanavond kwam een vrijwilliger van de kerkuilenwerkgroep de nieuwsbrief Uilen 2013 brengen. Hij kwam gelijk inventariseren hoeveel kerkuiljongen er dit jaar waren. Dat is moeilijk precies aan te geven, omdat we ze wel horen blazen, maar vrijwel nooit zien. Tegen de tijd dat ze vliegbewegingen gaan maken, valt er af en toe een uilskuiken uit het nest, zoals bovenstaande eerder deze week. Het jong zit weer veilig hoog en droog op het nest. We schatten dat er dit jaar minimaal vijf jongen waren – ze zijn nog niet allemaal uitgevlogen. Het was een goed kerkuilenjaar bij ons.


20 reacties

Uilskuiken

Dit is toch wel letterlijk en figuurlijk een uilskuiken. Deze jonge kerkuil (Tyto alba) was gisteravond uit het nest gevallen. meneer de boer heeft het jong weer op het nest teruggezet. We hebben sinds1998 een kerkuilenpaar in een van de schuren. Kerkuilen zijn standvogels. We horen ze regelmatig, maar het zijn nachtdieren: we zien ze vrijwel nooit. De jongen zien we soms overdag – rond de tijd dat ze uitvliegen – in een van de bomen op het erf. Ze zijn dan erg kwetsbaar, want er vliegt nogal eens een jong dood of ze verdrinken in de waterbak van de koeien. Ieder jaar komt iemand van de plaatselijke kerkuilenwerkgroep langs om te vragen hoeveel jongen er zijn. Het aantal jongen is vaak afhankelijk van het aanbod aan muizen. De jongen worden niet geringd. We vinden het heel bijzonder dat ze op ons bedrijf broeden.