Over koetjes en kalfjes

Voorbij, voorbij, o en voorgoed voorbij (1)

In korte tijd heb ik afscheid moeten nemen van twee mensen uit mijn directe omgeving. Omdat ze allebei boerin/boer in hart en nieren waren, krijgen ze een plek op m’n weblog.

Deze diashow vereist JavaScript.

Johanna
*1923     †2012

Ze was mijn lieve schoonmoeder. Ze is geboren op een melkveehouderijbedrijf in Twente. Na haar huwelijk verhuisde ze naar Salland. Ze heeft haar werk als boerin met veel plezier gedaan. Toen ze weduwe werd, kwam ze regelmatig bij ons logeren, daar hebben we dierbare herinneringen aan. Een rondje over het bedrijf mocht nooit ontbreken. Ze had oprechte belangstelling voor een ander, klaagde nooit, zeurde nooit – ook niet toen ze lichamelijke beperkingen kreeg -, was altijd heel tevreden met wat ze had. Veel mensen kwamen graag bij haar op bezoek. De laatste jaren woonde ze in een zorginstelling. De laatste twee dagen ben ik bij haar gebleven, dat was het laatste wat ik voor haar kon doen. In ons bijzijn is ze gestorven. Wat ik heel bijzonder en waardig vond: het personeel deed haar uitgeleide bij het verlaten van de zorginstelling. Ze werd door zes buurmannen uit de buurt – waar ze ruim vijftig jaar woonde – naar het graf gedragen, dat is nog altijd naoberplicht in het buurtschap. We zullen haar liefde en zorg missen.

Reacties zijn gesloten.