Op een zonnige herfstdag - een aantal weken geleden, kwam ik een koppel brandrode pinken tegen. Brandrode runderen zijn kleine sobere koeien met dubbeldoeleigenschappen. In natuurgebieden worden ze gehouden - als zoogkoeien - voor het vlees, deze veehouder melkt ze. Onder deze link vind je filmbeelden van dit runderras. Ze brengen kleur in het landschap.
Deze slideshow heeft JavaScript nodig.
Steeds meer zie je in natuurgebieden geen Schotse hooglanders, maar Herefords (Engels vleesras) grazen. Deze kudde loopt in een hoogveengebied van Het Drentse Landschap. De stier kwam nieuwsgierig een kijkje nemen, de rest van de kudde bleef op veilige afstand.
Hoewel deze stier vriendelijk kijkt: vertrouw nooit een stier. Ieder jaar gebeuren er ongelukken met stieren, soms met dodelijke afloop.
De stier lijkt pal voor me te staan: ik stond op veilige afstand achter een hek. In WordPress is het mogelijk een diaserie te vertonen, even uitproberen:
Deze slideshow heeft JavaScript nodig.
In de vorige log vermeldde ik dat kenmerkend voor het Normandische koeienras de brindlekleur is. Bij brindle zijn de vlekken niet eenkleurig maar tweekleurig. Bij bovengenoemd ras zitten in de bruinrode vlekken verticale zwarte strepen. Je zou brindle ook kunnen vertalen als tweekleurig gebreid. Ik heb een duidelijk voorbeeld van de brindlekleur op internet gevonden. Het is een koe van het ras Texas Longhorn. De brindlekleur komt ook bij andere diersoorten voor, o.a. bij honden.
Franse Hendrika melkt Normandixc3xabrs.
Zoals de naam al aangeeft, komt dit koeienras uit Normandixc3xab (Frankrijk). Het is een dubbeldoel ras: de koeien worden gehouden voor de melk- en vleesproduktie. Kenmerkend is de kleur: bont gevlekt en getijgerd (brindle) en de donkere gevlekte poten (baggerpoten).
(Het zijn drie gescande dia’s).
Gisteravond was op RTV Noord een interessante documentaire te zien over de Groninger Blaarkop. Hierbij van mij hulde aan de Blaarkopfokkers, die zich niet door de holsteinisatie van de wijs lieten brengen en het ras in stand wisten te houden. Kijk voor deze documentaire op de site van RTV Noord, ‘uitzending gemist?’ en klik vervolgens op ‘Het Verhaal van Groningen’, de uitzending van 24-03-2009 en geniet van dit mooie koeienras.
Gelkinghe’s vraag of ik het ‘Blaarkoppenboek’ ook heb, kan ik met ja beantwoorden.
Het is een prachtig vormgegeven boek, samengesteld door Peter ten Hoor, Coen Peppelenbos en Jan Faber. Er staat ook werk van Marleen Felius in.
Mijn boer heeft het boek in 2002 gekocht, toen hij de expositie ‘OerOs’ bezocht. De expositie was niet zo bijzonder, meen ik me te herinneren, maar het boek is wel erg mooi.
De blaarkop is een oud koeienras, oorspronkelijk gehouden in de provincie Groningen, in Zuid-Holland rondom Leiden en in Utrecht langs de Rijn. Je hebt de zwarte en de rode variant. Kenmerkend is de ‘blaar’ rond de ogen, de witte buik en de witte ‘sokken’. Het is een sober ras, geschikt voor melk- en vleesproductie. Helaas is door de holsteinisatie het ras zeldzaam geworden. Stichting Zeldzame Huisdierrassen ijvert voor het behoud van oude huisdierrassen, waaronder de blaarkop.
Ik heb de koeien achter de Snoezige snoeten nog niet laten zien. Het is wel duidelijk, dit zijn Schotse Hooglanders. De naam zegt het al: van oorsprong komen ze uit Schotland. Het is een vleesras en ze kunnen leven onder sobere omstandigheden. Daarom zie je ze in Nederland in natuurgebieden grazen.
Karakteristiek zijn de imponerende hoorns en de dikke vacht. De kleur varieert van crèmekleurig naar rood, bruin of zwart. Soms kom je de ‘brindle’ (tijger)kleur tegen. Ze zijn niet groot van formaat.
Aan de uiervorm is te zien dat het geen melkkoeien zijn. Ik noem deze uiervorm altijd een bos worteltjes 
.
Het zijn zoogkoeien, de kalveren worden door de moederkoe grootgebracht.
Bij de laatste koe moet ik aan Lucky Luke denken: I am a poor lonesome cow and a long way from home… .
Beter langharig dan kortzichtig, luidt een uitspraak uit de jaren 60 van de vorige eeuw. Jaja, we worden ouder….
