Ladyshave: Jennie 852

“Heb je meer foto’s gemaakt van deze sessie?”, vroeg Tinka. Omdat de koeien niet altijd op commando willen poseren, had ik van Jennie 852 slechts twee opnames gemaakt.
Zelf ben ik niet tevreden over de foto, want ze heeft haar ene oor naar achteren gedraaid en op foto’s probeer ik juist altijd de volle aandacht van de koeien te krijgen. Maar de foto ging richting Tinka. Ik werd van de tussenstand (helemaal onderaan) op de hoogte gehouden. En hier is het eindresultaat - Jennie 852 strak in het vel omdat ze net geschoren is: Ladyshave. Heb je belangstelling voor een realistisch schilderij, kijk dan onder deze link. Tinka werkt ook in opdracht.

Expositie: Over koetjes en kalfjes (2)

De foto’s die ik op canvas had laten printen voor de expositie Over koetjes en kalfjes hangen vanaf begin januari t/m – in ieder geval - eind maart in Diergeneeskundig Centrum Zuid-Oost Drenthe, locatie Sleen.
Op locatie Sleen geven ze eigenlijk geen gelegenheid meer om te exposeren - er was soms intern kritiek op het werk dat werd geëxposeerd - maar een van de dierenartsassistentes had mijn foto’s in Coevorden gezien en was daarover heel enthousiast. Ze had me gevraagd of ze ook in de praktijk in Sleen mochten hangen. Het onderwerp van mijn foto’s leent zich natuurlijk ook heel goed voor zo’n locatie. De assistente had de foto’s in Sleen opgehangen en vorige week was ik eindelijk(!) in de gelegenheid om te kijken. Er hangen drie werken in de – kleine - wachtkamer, zeven foto’s in een cursusruimte en de rest is verdeeld over de gang naar de behandelkamers.
In Coevorden kon je vanaf de balie alle foto’s van afstand bekijken - met die insteek had ik ze ook op groot formaat af laten drukken. In Sleen moet je de praktijk in: je moet wel even vragen of je de foto’s mag bekijken. Dat is iets waar ik een eventuele volgende keer wel op ga letten.

Nachtbraker

Het nieuwste koeienschilderij van Tinka Schilperoort draagt de titel: Nachtbraker. Ik val voor het grassprietje op de snoet en voor de blik in de ogen. Let ook even op de houten rand, die is ook geschilderd!

Expositie: Over koetjes en kalfjes

Vorig jaar in juni kreeg ik te horen dat ik het vierde kwartaal in 2011 mag exposeren in onze dierenartsenpraktijk. De vraag overviel me en ik wist meteen 1001 redenen te bedenken om het niet te doen. Ik heb nooit de ambitie gehad om te exposeren, mijn foto’s zijn louter en alleen bedoeld als illustraties voor mijn weblog. En bovendien: ik heb nog nooit iets van mezelf af laten drukken, alleen foto’s op briefkaartformaat uit m’n eigen printer. Ik mocht er over nadenken en dat deed ik ook bijna een jaar. Om ideeën op te doen ging ik eens kijken op een expositie van de plaatselijke fotoclub. Daar zag ik dat amateuristisch ingelijste foto’s afbreuk doen aan het geheel. Ik ging eens kijken op de expositie van een plaatselijke natuurfotograaf die ik ‘ken’ van elders op internet. Hij had z’n werk heel mooi en uniform ingelijst. Regelmatig dacht ik: ik doe het niet, exposeren ik niks voor mij. Intussen gingen steeds meer mensen mijn foto’s als voorbeeld voor schilderwerken gebruiken, o.a. Tinka, Lilian en Dondersteen. Als anderen mijn foto’s goed genoeg vinden om te schilderen, waarom moet ik me dan generen voor de originele foto’s? Ik liet bij foto Meilink in Emmen een proefdruk maken; over deze fotozaak had ik positieve berichten gehoord en nu kan ik het beamen: een prima fotozaak. Ik zocht 17 foto’s uit, liet deze bij bovengenoemde fotozaak op canvas printen en toen ik de werken thuis had, zag ik dat het goed was. Maandagmorgen heb ik samen met meneer de boer de expositie ingericht. (Bij dezen mijn hartelijke dank voor de hulp - en het duwtje in de rug, meneer de boer!) Ik noem de expositie ’Over koetjes en kalfjes’. Niet bijster origineel, maar in de dierenartsenpraktijk bereik ik een ander publiek dan de lezers van mijn weblog. En kijk, hier hangen ze:




De eerste reacties waren positief: “Ohhh…, heeft u dat GESCHILDERD…. :~D?!!!” Ha, schilderen laat ik graag aan anderen over, ik kan alleen maar het knopje van een fototoestel indrukken. Gistermiddag - dierendag - moest ik nog even op de praktijk zijn. Er waren kleuters op bezoek en ze zaten in de wachtkamer onder het vierluik ’Meuhhh’ te wachten: ik kon het niet laten om – ongevraagd… – foto’s te maken. Leuk hè?!!

Expostie ’Over koetjes en kalfjes’
Waar: Diergeneeskundig Centrum Zuid-Oost Drenthe, Looweg 84, 7741 EE Coevorden
Openingstijden: maandag t/m vrijdag van 8.00 – 19.00 uur, t/m eind december 2011.

Expositie: Realistische koeien

Op m’n vorige blog maakte ik er al melding van, morgen is het dan zover: Tinka Schilperoort gaat met vijf schilderijen exposeren in galerie Kunst en Coach in Delft. Een schilderij betreft een koe uit de stal van collegaboerin en -blogger Sandra, de andere koeien en kalfjes komen uit onze stal. Tinka heeft veel uren gewerkt aan de schilderijen en vorige week twitterde ze: “Vandaag m’n schilderijen weggebracht voor mijn #expositie vanaf woensdag. Voelt een beetje leeg. Alsof je kinderen naar de crèche zijn.” In het echt zijn de schilderijen nog mooier dan op de foto’s: ik heb er alle vertrouwen in dat deze expositie succesvol voor haar zal zijn.
De expositie is van 5 oktober t/m eind december 2011 in galerie Kunst en Coach, Breestraat 27, 2611RE Delft. Let wel even op de openingstijden.

Zó Hollands

“Het licht in Nederland is het mooiste van Europa. Schilders weten dat al eeuwen“, zo begint een artikel in de krant - geschreven door Joost Zwagerman. Het artikel las ik in juli en het gaat over de over de tentoonstelling Zó Hollands in museum De Hallen in Haarlem. Het leek me een interessante tentoonstelling, maar een beetje te ver uit de buurt voor een bezoek. Zoals gebruikelijk, is bij deze tentoonstelling een catalogus gemaakt. Ik deed een zoektocht op internet, maar vond het boek nergens te koop. Omdat het een uitgave is van het museum zelf, stuurde ik een bericht naar het museum. Ik kreeg geen bericht terug en ik was mijn verzoek al lang vergeten tot ik deze week een mail kreeg van het museum. Helaas, het boek is al geruime tijd uitverkocht, maar… ze hebben het boek online beschikbaar gesteld. Ik ben daar erg blij mee!!! Uiteraard ontbreken koeien niet in de landschappen, geschilderd door o.a. door Carel Willink, Jan Voerman, Willem Maris. Het boek vind je onder deze link, met dank aan museum De Hallen voor deze service.

Koe in het straatbeeld

In verschillende etalages in de stad zag ik een of meerdere schilderwerken. De koeienschilderijen moest ik natuurlijk even vastleggen.




Thuis zag ik dat de schilderijen horen bij Art Event 2011. Ze zijn gemaakt door Lola Eradus (met dank aan Tinka).

Blaarkoppen; locatietheater

Overmorgenland speelt de voorstelling ‘Blaarkoppen‘ – tot en met zondag 18 september 2011 – in het weiland van Landgoed Beerschoten in De Bilt, met werk van de Groningse schrijver C.O. Jellema.

Verkocht

Tinka wilde haar modellen wel eens in het echt bekijken. Dat kan altijd, een afspraak werd gemaakt en op een stralende zomerse dag kwam Tinka naar Drenthe. Ze maakte kennis met Olga 817, Olga 818, Olga 590, met kleine Tinka - een dochter van Olga 817 – en Olga 872.

Ze keek met schildersogen naar de koeien en zo zag ik details die mij nooit opvallen. Ze had haar schilderijen van onze koeien meegenomen: ze zijn in het echt nog veel mooier dan op de foto’s! Ik krijg wel vaker de vraag: “Zou je die schilderijen niet willen hebben?” Ik antwoord altijd: “We hebben genoeg koeien in de stal en ik hoef ze niet zo nodig aan de muur.” Maar…

Het schilderij hangt van oktober t/m december a.s. op een expositie in Delft en daarna komt het richting Drenthe. Olga 590 is een markante koe op ons bedrijf en daarom hoort dit schilderij bij ons. Tinka maakte van haar bezoek een blog, haar verhaal lees je onder deze link. Tinka, bedankt voor je bezoek en zoals je weet: we zijn erg blij met de aankoop van het schilderij van Olga 590.

Driemaal

Olga 872 is een geliefd schildersmodel. Ik had gisteravond net een blog over Lilians vierluik gepubliceerd, toen ik zag dat Dondersteen haar versie van Olga 872 ook af heeft. Dondersteen heeft haar schilderij in een recordtempo gemaakt. Ik vind zelf ook altijd de geboorte van een schilderij interessant om te zien. Ik weet wel dat je een schilderij in lagen maakt, zelf zou ik alle kleuren er in een keer opkwasten.
Kalf Olga 872 (vader: Wansink Supreme) is inmiddels een pink en ze is vorige maand geïnsemineerd. Ze is een dochter van een van mijn lievelingskoeien. Driemaal vereeuwigd op doek: dat had ik niet kunnen bedenken toen ik de foto maakte.

Driemaal

 

Olga 872 is een geliefd schildersmodel. Ik had gisteravond net een blog over Lilians vierluik gepubliceerd, toen ik zag dat Dondersteen haar versie van Olga 872 ook af heeft. Dondersteen heeft haar schilderij in een recordtempo gemaakt. Ik vind zelf ook altijd de geboorte van een schilderij interessant om te zien. Ik weet wel dat je een schilderij in lagen maakt, zelf zou ik alle kleuren er in een keer opkwasten.

Kalf Olga 872 (vader: Wansink Supreme) is inmiddels een pink en ze is vorige maand gexc3xafnsemineerd. Ze is een dochter van een van mijn lievelingskoeien. Driemaal vereeuwigd op doek: dat had ik niet kunnen bedenken toen ik de foto maakte.

Vierluik van Lilian

Eind januari kreeg ik een mail van Lilian. Ze vroeg of ze het kalf Olga 872 mocht schilderen. “Wat grappig“, mailde ik haar: “Tinka wil van dit kalf ook een vierluik maken“. Het bleek dat ze via Tinka aan mijn mailadres was gekomen. Zo ontdekte ik dat het mailformulier - zonder dat ik het wist – op m’n weblog was verdwenen. Het bleek dat Lilian en Tinka tegelijkertijd hetzelfde idee hadden: een vierluik op doek van 30 bij 30 cm, geschilderd met olieverf. Het vierluik van Tinka liet ik een tijdje geleden al zien, een maand geleden kreeg ik het vierluik van Lilian op foto in de mailbox. Ze schrijft op haar site: “Het landelijke heeft me altijd sterk aangetrokken, dit uit zich ook in mijn werken, landelijk en dieren neigen naar realistisch.” Ik herkende direct haar Schotse Hooglander, maar moest er wel even over nadenken waar ik deze eerder zag – ik volg heeeel veel blogs. Ik wist dat de weerspiegeling van het landschap in de ogen me opviel. Ik zag haar Schotse Hooglander eerder bij Gelkinghe. Ze mailde: “Ja ik ben inderdaad de Limburgse die de Schotse Hooglander heeft geschilderd, wat is de wereld dan toch maar klein hxe9. De ogen van dieren en vooral koeien spreken me altijd enorm aan, ik zeg wel vaker dat ik in mijn vorig leven ongetwijfeld boerin ben geweest!” Dit is haar vierluik:

 
 
 
 
Ook dit vierluik is heel precies en heel realistisch geschilderd. Ik vind het iedere keer heel bijzonder dat anderen gexefnspireerd raken door foto’s die ik maak van onze koeien en kalfjes. Voor mij is het slechts compositie bepalen en op het knopje drukken, in de schilderijen ervan zitten heel wat uren werk. Meer werk van Lilian is te zien op haar eigen site. Lilian, bedankt dat ik je mooie vierluik op mijn weblog mag laten zien!

Vierluik van Lilian

Eind januari kreeg ik een mail van Lilian. Ze vroeg of ze het kalf Olga 872 mocht schilderen. "Wat grappig", mailde ik haar: "Tinka wil van dit kalf ook een vierluik maken". Het bleek dat ze via Tinka aan mijn mailadres was gekomen. Zo ontdekte ik dat het mailformulier – zonder dat ik het wist – op m'n weblog was verdwenen. Het bleek dat Lilian en Tinka tegelijkertijd hetzelfde idee hadden: een vierluik op doek van 30 bij 30 cm, geschilderd met olieverf. Het vierluik van Tinka liet ik een tijdje geleden al zien, een maand geleden kreeg ik het vierluik van Lilian op foto in de mailbox. Ze schrijft op haar site: "Het landelijke heeft me altijd sterk aangetrokken, dit uit zich ook in mijn werken, landelijk en dieren neigen naar realistisch." Ik herkende direct haar Schotse Hooglander, maar moest er wel even over nadenken waar ik deze eerder zag – ik volg heeeel veel blogs. Ik wist dat de weerspiegeling van het landschap in de ogen me opviel. Ik zag haar Schotse Hooglander eerder bij Gelkinghe. Ze mailde: "Ja ik ben inderdaad de Limburgse die de Schotse Hooglander heeft geschilderd, wat is de wereld dan toch maar klein hxc3xa9. De ogen van dieren en vooral koeien spreken me altijd enorm aan, ik zeg wel vaker dat ik in mijn vorig leven ongetwijfeld boerin ben geweest!" Dit is haar vierluik:

 
 
 
 
Ook dit vierluik is heel precies en heel realistisch geschilderd. Ik vind het iedere keer heel bijzonder dat anderen gexc3xafnspireerd raken door foto's die ik maak van onze koeien en kalfjes. Voor mij is het slechts compositie bepalen en op het knopje drukken, in de schilderijen ervan zitten heel wat uren werk. Meer werk van Lilian is te zien op haar eigen site. Lilian, bedankt dat ik je mooie vierluik op mijn weblog mag laten zien!